Elżbieta Galińska

Dr n. hum. Elżbieta Galińska
Dr n. hum. Elżbieta Galińska

dr n. hum. Elżbieta Galińska –muzykolog, muzykoterapeuta, psycholog muzyki, psychoterapeuta (certyfikat Pol. Tow. Psychiatr.), psychodramatysta (certyfikat Psychodrama Institut für Europa), somatoterapeuta  (certyfikat Ecole Européen de la Psychothérapie Socio- et Samato-Analytique w Strasburgu). Napisała pierwszą w Polsce uniwersytecką dysertację doktorską (UW)  na temat muzykoterapii i psychologii osobowości (1982). Twórczyni polskiej szkoły muzykoterapii klinicznej (music psychotherapy), z jej główną metodą portretu muzycznego, dotyczącą diagnozy i terapii zaburzonej struktury Ja, będącą przedmiotem wielu prac dyplomowych z psychologii i muzykoterapii. Kierowała wieloma projektami badawczymi.  Stworzyła muzykoterapię poznawczą w latach 80. jako model dydaktyczny, zwłaszcza dla szkoleń w psychoterapii w Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Stosuje reparację doświadczeń urazowych metodą psychodramy morenowskiej. Przewodnicząca Grupy Roboczej Muzykoterapia , którą utworzyła w 1985 r. w Sekcji Naukowej Psychoterapii  Pol. Tow. Psychiatr. i  która pełniła rolę  pol. tow. muzykoterapii  integrując środowisko, organizując ogólnopolskie seminaria i Międzynarod. Konf. Muzykoterapii w 1994 r. w Radziejowicach.  Wieloletnia przedstawicielka Polski w European Commitee for Music Therapy oraz w Programie UNESCO „Arts in hospital. Autorka ok. 120 publikacji naukowych polskich i zagranicznych z historii i teorii muzykoterapii, metod diagnostyczno-teoretycznych i badawczych (zob. jej Muzyczny Test Tożsamości, opublikowany w „Przeglądzie Psychologicznym” 2008), integracji muzykoterapii z psychologią, psychodramą i muzykologią. Uważana za eksperta w dziedzinie muzykoterapii i psychologii muzyki,  jest recenzentem czasopism najwyżej punktowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, oraz wniosków o finansowanie Narodowego Centrum Nauki. Wykładowca przedmiotu muzykoterapia i psychodrama na wielu uczelniach.m.in. w latach 1998-2005 Kierownik 3-letniej Specjalizacji z Muzykoterapii  w Inst. Muzykologii Uniw. Warsz. (promotor 15 prac dyplomowych). Współpracowała z zagranicą  np. z Centre Medicale Univ. Decartes’a w Paryżu. W Instytucie Psychiatrii i Neurologii  wieloletni trener psychodramy morenowskiej w Kursie na Certyfikat Psychoterapeuty dla lekarzy i psychologów oraz kierownik naukowy Kursu Techniki Specyficzne Psychoterapii. Prowadzone przez nią prywatnie 2,5 roczne szkolenie z Muzykoterapii Klinicznej i Psychodramy znalazło się w raporcie Komisji Edukacji i Szkolenia Muzykoterapeutów Światowej Federacji Muzykoterapii przedstawionym na Światowym Kongresie Muzykoterapii w Austrii w 2014 roku. Wieloletni adiunkt w Instytucie Psychiatrii i Neurologii (od 1983 r.) i Kierownik Pracowni Muzykoterapii, a od 2010 r.  także adiunkt w Akademii Muzycznej w Łodzi.

Jest autorką ponad 120 prac naukowych z zakresu muzykoterapii, muzykologii i psychologii muzyki (polskich i zagranicznych):

Praca doktorska:
Galińska, E. (1982). Percepcja muzyki a poziom lęku u pacjentów nerwicowych, Warszawa: UW (maszynopis)
Aktualnie prowadzone projekty badawcze

1. Galińska, E.. Wpływ metody portretu muzycznego (PM) na obraz „ja” u pacjentów nerwicowych (raport z wyników badań w postaci nieukończonej monografii w DINie)

2. Galińska, E.. Komunikacja muzyczna u pacjentów z zaburzeniami nerwicowymi. Kierownik programu E. Galińska Klinika Nerwic Instytutu Psychiatrii i Neurologii Warszawa

3. Galińska, E.. Wyobrażenie „postaci” przy muzyce jako wskaźnik diagnostyczny identyfikacji „ja” w zakresie płci i wieku. Kierownik programu E. Galińska Klinika Nerwic IPiN w W-wie

4. Galińska, E.. Deficyt w zakresie procesu wyobrażeniowego uruchamianego przez muzykę jako wskaźnik dysfunkcji emocjonalno-kognitywnej. Kierownik programu E. Galińska (zespół badawczy międzykliniczny S. Minc – neuropsycholog, P. Sala – lekarz psychiatra; dr Babińska i dr Jernajczyk lekarze, specjaliści w zakresie pomiaru EEG) Instytut Psychiatrii i Neurologii Warszawa

5. Galińska, E. . Praca habilitacyjna: Muzykoterapia zaburzonego poczucia tożsamości (opiekun prof. Cz. Czabała)

Redakcje:

1. Meyer R. (1996). Somatoterapia. Ciało w psychoterapii (red. E. Galińska, Z.W. Dudek). Warszawa: Wydawnictwo Psychologii i Kultury Eneteia, s. 161

2. Galińska, E. (red.) (od 1992). Czasopismo Muzykoterapia, (Organ Grupy Roboczej „Muzykoterapia” Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego)

3. Udział w komitecie redakcyjnym czasopisma międzynarodowego: „Somato” (La Revue internationale des somatotherapeutes, des somatanalystes et des socio- et somato-psychotherapeutes) Strasbourg

Książki:

Galińska, E. (1973). Muzykoterapia grupowa w psychiatrii. Psychoterapia. nr IV (cały numer)

Rozdziały w książkach:

1. Galińska, E. (2000). Muzyka w terapii. Psychologiczne i fizjologiczne mechanizmy jej działania. (W:) Człowiek-muzyka-psychologia. Książka dedykowana Profesor Marii Manturzewskiej. Warszawa: Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina. Katedra Psychologii Muzyki, s. 472-486

2. Galińska, E. (1998). Rapport sur la realization du projet “L’Art a l’Hopital” en Pologne. (W: ) "The Seed Is Sown”(Le grain est semé). A project of the World Decade for Cultural Development 1988- 1997 , Wydawnictwo Austrian Comission for UNESCO, s. 78 – 80 (książka w języku angielskim i francuskim)

3. Galińska, E. (1996). Koncepcja somatoterapii i somatoanalizy Richarda Meyera. (W: ) R. Meyer: Somatoterapia. Ciało w psychoterapii. (red. E. Galińska, W. Dudek) . Warszawa: Wydawnictwo Psychologii i Kultury Eneteia, s. 139-143.

4. Galińska, E. (1996). Słownik wybranych terminów z zakresu somatoterapii i psychoterapii ciała opracowanie 33 haseł: bioenergetyka, bonding, deprywacja sensoryczna, Edyp południa, ekosystem, ekspresja pierwotna, energia, grupa zbliżenia wokalnego, haptoterapia, homeostezja, homeostaza, katharsis, konzentrative Bewegungstherapie, krzyk, Lacanowska analiza, matryca uczuciowa, muzykoterapia, prendre-prise – lâcher prise, présence juste, proces nowej tożsamości, przeniesienie, psychoanaliza, psychoterapia analityczna Foulkesa, rebirthing, rolfing, somatoanaliza, somato-Gestalt, somatologia, somatoterapia, taniec katartyczny, terapia Mindellowska wegetoterapia. (W:) R. Meyer. Somatoterapia. Ciało w psychoterapii, Op. cit. , s. 144-159.

5. Galińska, E. (1995). Musical thinking in the process of music therapy for neurotics and psychotics. (W:) M. Manturzewska, K. Miklaszewski, A. Białkowski (red.): Psychology of Music Today. Warsaw: Fryderyk Chopin Academy of Music, s. 104-114

6. Galińska, E, Konieczyńska, Z. (1994). Kunst in psychiatrischen Krankenhäusern Polens. Art in Polish hospitals. 5. International Conference „Arts in hospital“ Humboldt Krankenhaus Berlin : German Comission for UNESCO, Bonn, s. 75-84 (książka w języku angielskim i niemieckim)

7. Galińska, E. (1990). Z zagadnień muzykoterapii (roz. VIII ), (W:) M. Manturzewska, H. Kotarska (red.): Wybrane zagadnienia z psychologii muzyki. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, s. 217-240

8. Galińska, E. (1987). Problematyka percepcji muzyki z perspektywy współczesnych kierunków antropologii kulturowej i semiotyki. (W: ) Z. Burowska, E. Glowacka (red.): Z zagadnień zdolności percepcji i kształcenia muzycznego. Kraków: Akademia Muzyczna. Katedra Wychowania Muzycznego, s. 11-26.

9. Galińska, E. (1987). Psychoterapeutyczna analiza przeżycia muzycznego. (W:) Z. Burowska, E. Głowacka (red.). Z zagadnień zdolności percepcji i kształcenia muzycznego. Kraków, Op. cit., s. 39-58.

10. Galińska, E.. Temat śmierci i odrodzenia w psychodramie. Biblioteka Polskiej Psychiatrii , s. 1- 57 (oddane do druku jako książka)

Artykuły w czasopismach: (ok. 120 polskich i zagranicznych) Oto niektóre zagraniczne chronologicznie:

1. Galińska, E, . Aranowska, E (2005): Methodological basis of musical communication style. The Arts in Psychotherapy . An International Journal, Elsevier ( oddany do druku)

2. Galińska, E. (2000). Test of Musical Meanings – Project. VII Światowy Kongres Psychoterapii. Warszawa: Uniwersytet Warszawski

3. Galińska, E. (1998). Le stress: protection et prevention par la musicotherapie. “Somato” Strasbourg, nr 41/42, s. 40-43

4. Galińska, E. (1998). Le portrait musical. Une methode d’ harmonization de la structure du “moi”. Revue de Musicotherapy. Paryż, nr 3, s. 3-21

5. Galińska, E. (1993). Body, emotions and mind in the self image of woman-patients with anorexia nervosa in music therapy. Materiały XII Światowego Kongresu Medycyny Psychosomatycznej, Berno, Szwajcaria

6. Galińska, E. (1991). La musicotherapie de la schizophrenie. La Revue de Musicotherapy. Paryż, nr 1, s. 8-35.

7. Galińska, E. (1989). La musicotherapie cognitive; le portrait musical du patient. La Revue de. Musicotherapie, , Paryż: Association Francais de Musicotherapie, nr 1, s. 33-63.

8. Galińska, E. (1985). Ritratto musicale del paziente come tecnica musicoterapeutica di gruppo nelle nevrosi. V Congresso Mondiale di Musicoterapia. Genova: Sintesi a cura Giovanna Mutti, Edizioni Omega Torino, s. 44.

9. Galińska, E. (1983). Le profil d’experience musicale chez des patients nevrotiques e t des personnes normales. Materiały Światowego Kongresu Muzykoterapii, Paryż: Association Francaise de Musicotherapie, s. 53.

10. Galińska, E. (1983). La structure de l’anxieté chez les 5 groupes diagnostiques des patients de la clinique de névroses, et son influence sur la perception de la musique. Materiały Kongresu Światowego Muzykoterapii, Paryż : Association Francaise de Musicotherapie, s. 50

11. Galińska, E. (1978). La musicothérapie receptive de groupe dans le traitement complexe des nevroses. Textes du Congres Mondial de Musicotherapie Paris 1974, Paryż : Hachette, s. 128-142

12. Galińska, E. (1976). La musicotherapie receptive de groupe dans le traitement complexe des névroses. “La Vie médicale au Canada francais”, nr 5, s. 1040-1046

13. Galińska, E. (1974). Die rezeptive Gruppenmusiktherapie In der Neurosenklinik des Psychoneurologischen Institutes Warschau. „Psychiat., neurol., med.Psychologie“ Leipzig, 26, Dezember 12, s. 714-721

Artykuły polskie (niektóre) w „Muzyce” (Kwartalnik Muzykologiczny PAN) Lista A KBN

1. Galińska, E, Kozińska J. (2005): Wpływ muzyki na symboliczny i diagnostyczny wymiar procesu wyobrażeniowego. Muzyka, nr 4 (w druku)

2. Galińska, E. (1988). Dzieło muzyczne w perspektywie psychoanalitycznej. Muzyka, nr 2, s. 53-64

3. Galińska, E. (1985). Problematyka percepcji muzycznej z perspektywy współczesnych kierunków antropologii kulturowej i semiotyki. Muzyka, nr 2, s. 31-42

4. Galińska, E. (1981). Recenzja książki: H. Bottcher, U. Kerner: Methode In der Musikpsychologie. Leipzig 1978 Ed. Peters s. 195. Muzyka, nr 3-4, s. 140-1434. Długokęcka-Galińska, E. (1972). Założenia tonalne „24 preludiów preludiów fug” op. 87 Dymitra Szostakowicza. Muzyka, nr 1, s. 30-58

5. Galińska, E. (1972). Recenzja książki: Christoph Schwabe: Musiktherapie bei Neurosen und funktionellen Störungen. Jena 1969 VEB Gustav Fischer Verlag, s.191. Muzyka, nr 4, s. 130-134.

6. Długokęcka-Galińska, E. (1971/1972). Terapeutyczna funkcja muzyki. Muzyka, nr 18, s. 44-52

7. Długokęcka-Galińska, E. (1971). Recenzja książki: (W:) Zadierackij: Polifonia w instrumentalnych proizwiedienijach D. Szostakowicza. stron 271. Moskwa: Muzyka , nr 1, s. 118-121

8. Długokęcka, E. (1970). 24 Preludia Preludia Fugi op. 87 D. Szostakowicza a założenia tonalne rosyjskiego folkloru. Warszawa: Instytut Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego, praca magisterska, maszynopis, s.183

Encyklopedia Muzyki PWN

Galińska, E. (2000). Muzykoterapia. Hasło w Encyklopedii Muzyki PWN W-Wa 1995, I wyd. (red. A. Chodkowski, II wyd. ) (pisałam też hasło do Encyklopedii Kultury Polskiej)

Rocznik Chopinowski

Galińska, E. (1975). Zastosowanie muzyki Chopina w terapii nerwic. Rocznik Chopinowski, nr IX, s. 80-120.

Lista A KBN

Historia muzykoterapii została najpierw opracowana w I cz. pracy doktorskiej pt. „Percepcja muzyczna a poziom lęku u pacjentów nerwicowych” Warszawa 1982 (Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego), a następnie w publikacjach:

1. Galińska, E. (1992). Historia poglądów na lecznicze działanie muzyki. Albo albo . Zeszyt „Muzykoterapia, wolność, wyzwolenie”. Wydawnictwo Psychologii i Kultury Eneteia, nr 1, s. 41-57

2. Galińska, E. (1987). Dzieje poglądów na lecznicze działanie muzyki. Archiwum Historii i Filozofii Medycyny, PAN, nr 50, 2, s. 235-256. Lista KBN

3. Galińska, E. (1987). Początki muzykoterapii jako nowej dyscypliny medycznej. Archiwum Historii i Filozofii Medycyny, 50, nr 3, s.405-426. Lista KBN

Warszawska jesień (3 eseje, drugi referuje wyniki badań)

1. Galińska, E. (1987). Metamusik. Biuletyn Jubileuszowy XXX Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, nr 4, s. 3-7 (+wersja angielska)

2. Galińska, E. (1987). Myślenie twórcze a odbiór muzyki współczesnej. Biuletyn Jubileuszowy Warszawskiej Jesieni, nr

3. Galińska, E. (1987). Symboliczna reprezentacja człowieka w muzyce. Biuletyn Jubileuszowy Warszawskiej Jesieni, nr 10, s. 6-11. (Wersja angielska: Symbolic representation of human personality in music)

Psychiatria Polska” Lista Kopernikańska KBN Lista A

1. Chlistunoff W., Galińska E. (1984). Diagnostyczne aspekty muzykoterapii i psychorysunku. Psychiatria Polska, XVIII, nr 1, s. 57-74

2. Galińska, E. (1976). Sprawozdanie z Konferencji Muzykoterapii w Kloster (Niemcy). Psychiatria Polska

3. Galińska, E. (1975). Receptywna muzykoterapia grupowa w terapii kompleksowej nerwic. Psychiatria Polska, nr 4, s. 435-442

4. Galińska, E. (1975). Percepcja muzyczna a poziom neurotyczności w grupach treningowych. Psychiatria Polska, nr 5, s. 513-530

Postępy Psychiatrii i Neurologii Lista Kopernikańska KBN Lista A

Galińska E., Skulimowska I., Siwiak-Kobayashi M., (2000). Problemy psychoterapii pacjentów z przewlekłą choroba zagrażająca życiu leczonych w Klinice Nerwic: opis dwóch przypadków. Postępy Psychiatrii i Neurologii, 9, supl. 3(11), s. 121-128

Psychoterapia Lista KBN

1. Galińska, E. (2004). Elementy reparacji w psychodramie i w muzykoterapii według teorii Melanii Klein. Psychoterapia, nr 4, s. 17-28

2. Galińska, E. (2003). Muzykoterapia poczucia tożsamości. „Kodowanie muzyczne” – instalacja ego. Psychoterapia , nr 3

3. Galińska, E. (2003). Doświadczenia urazowe i ich terapia metodą portretu muzycznego (PM). Psychoterapia, nr 1(124), s. 19-40

4. Galińska, E. (2001). Możliwości i ograniczenia muzykoterapii i psychodramy w leczeniu osób ze schizofrenią. Psychoterapia, nr 3 (118), s. 5- 17

5. Galińska, E. (1999). Doświadczenia muzyczne pacjenta a jego ocena efektów terapeutycznych metody „portretu muzycznego”. Psychoterapia, nr 4, s. 83-91

6. Galińska, E. (1997). Wpływ metody portretu muzycznego na aktualny obraz własnego „ja” u pacjentów z zaburzeniami nerwicowymi. Psychoterapia, nr 3, s. 57-72 (Zeszyt jubileuszowy prof. Antoniego Kępińskiego)

7. Galińska, E. (1995). Analiza mechanizmów poznawczych muzykoterapii nerwic. Psychoterapia, nr 2 (93), s. 27-60

8. Galińska, E. (1994). Ocena niektórych aspektów efektywności metody portretu muzycznego na tle analogicznych metod psychoterapii nerwic. Psychoterapia, nr 3, s. 39-50. (Zeszyt jubileuszowy prof. Stefana Ledera)

9. Galińska, E. (1991). Muzykoterapia w kompleksowym leczeniu schizofrenii w warunkach oddziału dziennego. Psychoterapia, nr 3(78), s. 39-50.

10. Galińska, E. (1979). Sposób przeżywania muzyki przez pacjentów depresyjnych i jego konsekwencje dla metodyki muzykoterapii. Psychoterapia, nr XXXI, s. 33-39

11. Galińska, E. (1977). Psychoterapeutyczne założenia muzykoterapii i ich realizacja. Psychoterapia, nr XXII, s. 21-32

12. Galińska, E. (1973). Muzykoterapia grupowa w psychiatrii. Psychoterapia, marzec, nr 4 (cały zeszyt)

Przegląd Psychologiczny Lista A KBN

Galińska E., Aranowska A. (2004). Metodologiczne podstawy analizy stylu komunikacj muzycznej. Przegląd Psychologiczny, nr 4, 327-344

Czasopismo Muzykoterapia (Grupy Roboczej „Muzykoterapia” Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego) wydawane od 1992 (red. naukowa E. Galińska) wiele artykułów, ale podam jeden, który opisuje podstawy fizjologiczne muzykoterapii i przegląd badań na ten temat:

Galińska, E. (1993). Muzykoterapia a somatoterapia. Muzykoterapia, nr 1 (3), s. 23-32

Inne czasopisma

1. Galińska, E. (2001). Portret muzyczny jako metoda harmonizacji struktury „ja” pacjentów z zaburzeniami nerwicowymi. Problemy Poradnictwa Psychologiczno-Pedagogicznego, nr 1(14), s. 55-67

2. Galińska, E. (1995). Portret muzyczny jako metoda „reframing” – transformacja schematu „ja” u pacjentów z zaburzeniami nerwicowymi. Gestalt (Kwartalnik Stowarzyszenia Psychologów Praktyków), nr 18, s. 25-29

3. Galińska, E. (1994). Ciało, emocje, myślenie w obrazie Ja pacjentek anorektycznych muzykoterapii. Gestalt, s. 28-31 (Poster ze Światowego Kongresu Medycyny Psychosomatycznej Bern Szwajcaria 1993 r.)

4. Galińska, E. (1989). Muzyka jako sztuka w terapii. Międzynarodowa Sekcja Wychowania Muzycznego ISM

5. Galińska, E. (1981). Diagnostyczne i terapeutyczne aspekty stosowania muzyki w lecznictwie. Polski Tygodnik Lekarski, nr XXXVI, 26, s. 983-986

Zeszyty Naukowe Akademii Muzycznej we Wrocławiu, Zakładu Muzykoterapii

1. Galińska, E.. Hasło „Muzykoterapia” .Arteterapia (red. L. Hanek), Wrocław: Akademia Muzyczna Wrocław. 25-30 (wersja polska, angielska, niemiecka i francuska)

2. Galińska, E. (1990). Podstawowe kierunki teoretyczne muzykoterapii. Zeszyt Naukowy nr 52, seria Arteterapia (red. L. Hanek) Wrocław, s. 32-56

3. Galińska, E. (1990). Muzykoterapia schizofrenii. Zeszyt naukowy nr 57, seria Arteterapia (red. L. Hanek), Wrocław, s. 45-61

4. Galińska, E. (1989). Muzykoterapia jako jedna z form terapii poprze sztukę. Zeszyt Naukowy nr 48, seria Arteterapia (red. L. Hanek), Wrocław, s. 73-84

5. Galińska, E. (1978). Podstawy teoretyczne muzykoterapii. Zeszyty Naukowe Wrocław: PWSM , nr 17, s. 81-98

Zeszyty Naukowe Akademii Muzycznej w Warszawie

Galińska, E. (1984). Profil przeżycia muzycznego u pacjentów zaburzeniami nerwicowymi. Zeszyt Naukowy nr (wyniki badań z pracy doktorskiej)

Materiały Kongresów Światowych Muzykoterapii (1974 Paryż, 1983 Paryż 2 abstrakty, Lubeka 1991, Genua 1985), Psychoterapii (Neubrandenburg 1973, Londyn 1991, Warszawa 2000 i Medycyny Psychosomatycznej 1993 Bern Szwajcaria) oraz UNESCO (Bazylea, Ljublana, Wiedeń, Berlin, Oslo